Açık Bülten

Türkiye’nin yarım asrı aşan en ağır meselelerinden birinde silahların susması ve siyasetin önünün açılması için Çerçeve Yasa önemli bir eşik; ancak asıl tartışma, bu eşiğin nereye açıldığı.

Enerji dönüşümü yalnızca kömürün yerine güneşi, petrolün yerine rüzgârı koymak değildir; enerjinin kimin için, kim tarafından ve hangi bedelle üretildiğidir. Ormanları kesen, yaşam alanlarını gasp eden, yerel halkı karar süreçlerinden dışlayan bir yatırımın adının “yeşil” olması onu adil kılmaz.

Orman yangınlarını hâlâ tek tek söndürülmesi gereken afetler olarak görüyoruz. Oysa artık karşımızda iklim krizinin beslediği; kendi havasını, rüzgârını ve davranışını üreten yeni bir yangın rejimi var. Bu yeni çağ, bambaşka bir yangın aklını zorunlu kılıyor.

Hukukun zayıfladığı, kurumların işlevini yitirdiği dönemlerde değişim; yalnızca haklı olmanın değil, örgütlü olmanın da sınavından geçer. Tarih gösteriyor ki kalıcı dönüşümler, öfkeden çok dayanışmayı, demokratik mücadeleyi ve ortak aklı sürdürebilen toplumlardan doğar.

Doğayla teknolojiyi birbirine düşman olarak düşünmek, sanayi devriminden de eski bir alışkanlık.

Bir zamanlar geleceğin sorunu olarak görülen iklim krizi, artık her gün yeni can kayıplarıyla, yanan ormanlarla ve çöken altyapılarla bugünün gerçeği olarak karşımızda.